Gister bij het ISVW prachtige ontmoetingen in het Filosofisch Café waarbij @Herman de Regt en Hans Dooremalen ons wezen op Metaforen die ons het bos in sturen.
Een mens kan niet zonder deze rijke stijlfiguren.
Sterker nog, ze betogen dat het een typisch menselijke manier van denken is.
Onze taal en daarmee ons denken is er mee doordrenkt.
Ze schreven er een boek over dat al snel uitverkocht was.
Gelukkig is een tweede druk in de maak.
Metaforen leveren conflicten op omdat ze louter een illusie oproepen van begrip en altijd onwaar zijn. Ik hou van metaforen. Ik hou niet van conflicten. Ik hou ook niet van onwaarheden.
Bij Toastmasters worden veel verhalen op het podium gebracht. Ze hoeven niet altijd waar te zijn want je kunt naast informatief leren speechen ook kiezen voor vermaak. Spreken in het openbaar durf ik wel. Heb ik veel gedaan. Mijn verhaal was altijd helder tot het niet meer verteld mocht worden.
Nu zoek ik vermaak.
Onlangs werd mijn speech Doorzetten bij Toastmasters geëvalueerd door @Kees van Ginniken.
Mijn woorden kwamen bij hem binnen en hij vond tot mijn verbazing en genoegen dat ik mooi taalgebruik had. Maar……
Het was niet alleen maar positief.
Het was ook lastig.
Zijn gedachten dreven door mijn woorden af van de moraal van het verhaal.
Wat was ik dankbaar voor deze evaluatie.
Ik weet dat ik van de hak op de tak spring omdat ik ontworteld ben.
Mijn overlevingsdrang zoekt vaste grond.
Mijn verbeeldingskracht is mijn voedingskracht omdat mijn wortels hunkeren naar een veilige omgeving. Toastmasters is dat.
Mijn eigenaarschap werd overhoop gehaald toen ik na jarenlang hard werken binnen het onderwijs omviel.
Was het mijn eigen schuld?
Ja en nee.
Ja omdat ik minder hard en gretig had moeten werken.
Nee omdat ik de materialen en middelen die nodig waren voor mijn werk niet werden gefaciliteerd. Dat van mijn leidinggevenden ook niet. We moesten allemaal roeien met de riemen die we hadden en dat werkt niet wanneer je mensen een basis wilt bieden.
Dat dus.
Metaforen.
Ik kan moeilijk zonder.
De mens kan moeilijk zonder volgens @Herman de Regt en @Hans Dooremalen
Wat maakt de mens? Onze lichamelijkheid in relatie tot techniek en wetenschap van Kirsten Poortier, Erik Myin, Peter-Paul Verbeek | verdient daarom volgens de sprekers een aanvulling met een hoofdstuk over Metaforen waardoor we als mens niet alleen het bos worden ingestuurd maar de bomen leren zien, omschrijven en vooral ervaren.
Ook buiten het bos op grote afstand. Het hoofdstuk werd een heel boek.
Binnenkort dus weer verkrijgbaar.
Na afloop sprak ik nog even met Hans en tot mijn verbazing hoorde ik dat de uitgever de titel en de kaft van het boek had geregeld en niet de schrijvers die de inhoud hadden geordend.
Hoe bijzonder mooi.
Als leerkracht moest ik veel illustraties ter ondersteuning van mijn vak zelf regelen en als kunstenaar nu al helemaal.
Als kind is me overigens geleerd zaken zelf te regelen en in dat patroon ben ik blijven hangen vrees ik.
De beelddenker in mij was nieuwsgierig naar het doel van de afbeelding.
Zag Hans de metafoor in de kluwen en de keurige geordende rol of juist meer in de verbinding.
Hij had er niet over nagedacht bekende hij, het was gewoon geregeld dus en ik vond dat vermakelijk. Het verbaasde me aangenaam.
Wat is er veel mogelijk in onze wereld. Wanneer we talenten delen, wat kunnen we dan veel tijd overhouden.
Wanneer we elkaar begrijpen en op elkaar kunnen rekenen.
Als kunstenaar zat ik te luisteren en te genieten. Hans en Herman vertelden beeldend en enthousiast over metaforen.
Pure herkenning en inspiratie. Ik hing aan hun lippen. Ik kan ook niet anders dan enthousiast zijn over wat ik doe.
Voor mijn gevoel is het leven als kunstenaar nu drie voor de prijs van één, – leerkracht, predikant én advocaat van de duivel*
en hoe dan ook weer enthousiast.
Tegenkracht zorgt voor beweging.
Soms moet je even stilstaan om af te tasten welke richting het beste past.
En een wereld van verbinding willen we toch allemaal denk ik?!
Zo nu en dan dus even lekker botsen met andersdenkenden, dat scherpt je geest.
Welkom om in het ACEC om een pas op de plaats te maken en samen door te gaan.
Kunst daagt je uit mee te deinen of tegengas te geven.
Welkom donderdag om te kijken naar én te denken over kracht en tegenkracht.
Kracht te voelen en op te bouwen.
Wiegen en wegen.
Een uitnodiging om alleen en samen te bewegen.
Wanneer je durft kom je jezelf en of een ander in een tango tegen.
*wordt vervolgd
en meer info in voorgaande berichten