North Sea Jazz 2026
Wát een feest
Gek op feestjes al vierde ik dit jaar mijn verjaardag kleiner dan ooit.
Het was een heftige periode geweest. Onlangs is mijn schoonmoeder overleden en daarmee zijn mijn lief en ik de laatste generatie geworden.
Binnen het gezin een belangrijke gebeurtenis met vele gevolgen. Zo ook rond feesten en partijen. Jarenlang hebben we rekening gehouden met de wens van mijn schoonmoeder. Daarvoor mijn schoonouders. Daarvoor beide ouderparen.
Wanneer je je verplaatst in hun leven is dat niet zo’n kunst en doe je dat graag, dankbaar voor wat zij hebben betekend voor ons.
Onze kinderen zijn volwassen en zelfstandig en hebben hun werkzame leven. Het grootste cadeau dat ze me kunnen geven is hun aanwezigheid. Dat valt niet af te dwingen. Dat is een feestje wat mij in de schoot geworpen wordt. Zo ouder, zo kind ; )
Het was méér feest!
11 juli was North Sea Jazz waar we de laatste jaren met goede vrienden naar toe gaan. Daar valt veel over te vertellen maar waar ik nu op inhaak is TALENT. Niks komt deze topmuzikanten aanwaaien. Ze hebben allemaal hun eigen verhaal en waar de een wat meer vertelt dan de ander, de een wat meer zingt en swingt dan de ander, toppers zijn het allemaal. Anders krijg je écht geen podium hier.
Op zeker moment zag ik een pakketje liggen. Het was een worryworm. Vrolijk werd ik ervan. Iemand die met haar hobby (mannen kunnen ook haken maar deze was gemaakt door Romy) een glimlach op het gezicht van een ander maakt. Dat is toch mooi! Ook dat is een talent. Mensen kunnen door zoveel zaken gelukkig worden.
Daar word je even stil van…
Middernacht gingen we naar huis, mét worm, de andere goede vrienden en de volgende dag kon ik alle verhalen delen met mijn gezin.
Wat een feest. Wat een geluk.
Don’t worry. Be happy.
Doe mij deze norm
voor elke aardworm ; )
